در اوايل دهه 1970 ميلادي زبان C، توسط دنيس  ريچي  و به عنوان زبان برنامه نويسي سيستم ها طراحي شد. اين زبان از دو زبان قديمي تر به نام هاي BCPL و B حاصل شده است. زبان C تا سال 1978 منحصر به استفاده در لابراتوار كمپاني BELL بود تا اين كه توسط دو تن بنام ريچي و كرنيه، نسخه نهايي اين زبان منتشر شد. به سرعت كامپايلرها و مفسرهاي متعددي از C توسعه يافت اما براي جلوگيري از ناسازگاري هاي ايجاد شده نيز حفظ قابليت حمل زبان، تعاريف متحد الشكلي توسط موسسه استاندارد ملي آمريكا ارائه گرديد. مفسر خود برنامه اي كامپيوتري است كه برنامه سطح بالا، داده ورودي آن و برنامه ايجاد شده به زبان ماشين، خروجي آن را تشكيل مي دهد. از مهمترين علل گسترش اين زبان نيز مي توان به همه گير بود و در دسترس بودن زبان سي در جهان، انعطاف پذيري، اجراي مستقل از نوع سيستم، داراي بودن كامپايلرها و مفسرهاي فراوان  مي توان اشاره نمود.